توربین بخاری(Steam Turbine)

     توربین بخاری، یک دستگاه مکانیکی است که انرژی حرارتی را از بخار تحت فشار دریافت و آن را به کار مکانیکی(جنبشی) تبدیل می کند. از آنجا که توربین باعث حرکت چرخشی می شود؛ به طور ویژه برای راندن ژنراتورهای الکتریکی مناسب است. آقای چارلز پارسونز اولین توربین مدرن را که یک توربین واکنشی بود؛ در سال 1884 اختراع کرد. او با یک دینام، هفت ونیم کیلو وات برق تولید کرد. در طول زندگی پارسونز، این ظرفیت تولید بیش از 10000 بار افزایش یافت.
    همان طور که از نام توربین بخاری بر می آید؛ توربین بخاری با بخار کار می کند؛ همان طور که توربین آبی با آب کار می کند. بخار با گذر از تیغه های توربین منبسط و سرد می شود و بخش زیادی از انرژی موجود خود را به تیغه ها وارد می نماید. این بخار به طور پیوسته حرکت می کند. بنابراین تیغه های بیشتری انرژی بالقوه بخار را به انرژی جنبشی تبدیل می کنند. انرژی جنبشی بخار با برخورد به تیغه ها موجب گردش محور توربین می شود. محور توربین به محور یک ژنراتور متصل است؛ از این رو با چرخش روتور ژنراتور، برق تولید می گردد.

     توربین های بخاری از بخار با فشار بالا استفاده می کنند تا ژنراتورهای الکتریکی را در سرعت های فوق العاده بالا به گردش درآورند. به طوری که آن ها خیلی سریع تر از توربین های بادی یا آبی می چرخند. به عنوان مثال توربین بخاری نوع نیروگاهی سه هزار دور بر دقیقه(RPM) چرخش می کند که دویست مرتبه سریع تر از تیغه های بر روی توربین بادی معمولی می چرخد.
     در حالی که توربین های بخاری کارآمد هستند و می توانند به طور گسترده در بسیاری از کاربردهای گوناگون استفاده شوند؛ اما تولید بخار نیاز به منبع انرژی حرارتی دارد. توربین های بخاری معمولاً توسط سوخت های فسیلی مانند ذغال سنگ، گاز و مازوت طراحی و ساخته می شوند. انرژی هسته ای نیز یک منبع مشترک برای استفاده از موتورهای بخار است.